رسوب نشانی پودر اینکونل 718 روی زیر لایه فولادی با استفاده از فرآیند میکرو تیگ پالسی

نوع: Type: پایان نامه

مقطع: Segment: کارشناسی ارشد

عنوان: Title: رسوب نشانی پودر اینکونل 718 روی زیر لایه فولادی با استفاده از فرآیند میکرو تیگ پالسی

ارائه دهنده: Provider: سمانه یوسفی یگانه - مهندسی مواد

اساتید راهنما: Supervisors: دکتر محسن شیخی _دکتر اسماعیل دماوندی

اساتید مشاور: Advisory Professors:

اساتید ممتحن یا داور: Examining professors or referees: دکتر حسن علم خواه _دکتر میثم نوری

زمان و تاریخ ارائه: Time and date of presentation: ساعت 14 - 1405/7/21

مکان ارائه: Place of presentation: سالن کنفرانس

چکیده: Abstract: در این پژوهش، رفتار اتصال ایجادشده از طریق اعمال پوشش حاوی پودر اینکونل 718 بر روی فولاد کم‌کربن با استفاده از فرآیند میکرو تیگ پالسی بررسی شد. تأثیر ضخامت پوشش و پارامترهای فرآیند بر هندسه حوضچه مذاب، میزان رقت، تشکیل و شدت ترک انجمادی، مسیر انجماد و ریزسختی اتصال مورد ارزیابی قرار گرفت. برای این منظور، پوشش اینکونل 718 در سه ضخامت 0٫05، 0٫10 و 0٫15 میلی‌متر اعمال و جوشکاری در توان‌های 6، 8 و 10 و زمان‌های پالسی 21 و 30 میلی‌ثانیه انجام شد. بررسی‌های ریزساختاری و ترک‌ها با استفاده از روش‌های میکروسکوپی و تحلیل تصاویر انجام گرفت و رفتار انجماد و حساسیت به ترک با استفاده از معیارهای کو، شیخی و RDG مورد بررسی قرار گرفت. همچنین، توزیع ریزسختی ویکرز در نواحی مختلف اتصال تعیین شد. نتایج نشان داد که ضخامت پوشش و پارامترهای فرآیند تأثیر قابل‌توجهی بر هندسه حوضچه مذاب و میزان رقت داشتند. افزایش ضخامت پوشش در بسیاری از شرایط با کاهش رقت همراه بود و کاهش رقت عموماً به کاهش تعداد و طول ترک‌ها منجر شد. بیشترین کاهش تعداد ترک‌ها با افزایش ضخامت از 0٫05 به 0٫10 میلی‌متر مشاهده شد و افزایش زمان پالسی از 21 به 30 میلی‌ثانیه نیز در شرایط بررسی‌شده موجب کاهش تعداد متوسط ترک‌ها شد. ارتباط رقت با ترک‌پذیری خطی نبود، اما در رقت‌های کمتر از حدود 0٫65 ترک‌ها تقریباً مشاهده نشدند و با افزایش رقت به حدود 0٫80 و بالاتر، تمایل به تشکیل ترک افزایش یافت. بررسی مسیر انجماد نیز نشان داد که تغییر رقت، ترکیب شیمیایی و شرایط انجماد فلز حاصل از اختلاط را تغییر داد. مقایسه معیارهای پیش‌بینی ترک، رقت 0٫81 را به‌عنوان شرایط بحرانی در ارزیابی نهایی نشان داد. نتایج ریزسختی نیز حاکی از بیشترین سختی در مرکز ناحیه ذوب و کاهش تدریجی آن به سمت ناحیه متأثر از حرارت و فلز پایه بود. در نهایت، نتایج نشان داد که کنترل همزمان ضخامت پوشش و پارامترهای فرآیند، نقش مهمی در کنترل رقت، کاهش حساسیت به ترک انجمادی و دستیابی به اتصال با خواص مناسب داشت.