مطالعه آزمایشگاهی مقاومت برشی سطح مشترک بین تیرچه بتنی پیش‌تنیده پیش‌ساخته با بتن رویه مسلح‌شده با الیاف پلی‌پروپیلن - دانشکده فنی و مهندسی
مطالعه آزمایشگاهی مقاومت برشی سطح مشترک بین تیرچه بتنی پیش‌تنیده پیش‌ساخته با بتن رویه مسلح‌شده با الیاف پلی‌پروپیلن
نوع: Type: پایان نامه
مقطع: Segment: کارشناسی ارشد
عنوان: Title: مطالعه آزمایشگاهی مقاومت برشی سطح مشترک بین تیرچه بتنی پیش‌تنیده پیش‌ساخته با بتن رویه مسلح‌شده با الیاف پلی‌پروپیلن
ارائه دهنده: Provider: ارسلان جعفری - مهندسی عمران
اساتید راهنما: Supervisors: دکتر فریدون رضایی
اساتید مشاور: Advisory Professors:
اساتید ممتحن یا داور: Examining professors or referees: دکتر محمود نیلی و جناب محمد صادق کتابی
زمان و تاریخ ارائه: Time and date of presentation: ساعت 10 - 1405/7/19
مکان ارائه: Place of presentation: سالن امفی تئاتر دانشکده مهندسی
چکیده: Abstract: انتقال مناسب تنش برشی در سطح مشترک بین تیرچه پیش‌ساخته و بتن رویه، نقش مهمی در عملکرد یکپارچه و رفتار سازه‌ای سیستم‌های مرکب دارد. در این پژوهش، رفتار برشی سطح مشترک بین تیرچه بتنی پیش‌تنیده پیش‌ساخته و بتن رویه مسلح‌شده با الیاف پلی‌پروپیلن به‌صورت آزمایشگاهی بررسی شد. بدین منظور، ۲۴ نمونه در دو وضعیت سطح تماس شامل سطح صاف و سطح دارای شیار طولی و در سه درصد حجمی الیاف پلی‌پروپیلن شامل صفر، 5/0 و ۱ درصد ساخته و تحت آزمایش هل‌دادن از سطح اصلاح‌شده قرار گرفتند. مقاومت برشی سطح مشترک، سختی اولیه، نیروی نهایی و انرژی جذب‌شده نمونه‌ها ارزیابی شد. همچنین، به‌منظور بررسی کمی زبری سطح تماس، تعدادی از نمونه‌ها با استفاده از اسکنر نوری سه‌بعدی برداشت و تحلیل شدند.نتایج نشان داد که افزایش درصد الیاف پلی‌پروپیلن از صفر به یک درصد، مقاومت برشی سطح مشترک را در نمونه‌های دارای سطح صاف حدود ۳۱ درصد و در نمونه‌های دارای شیار طولی حدود ۳۵ درصد افزایش می‌دهد. همچنین، نمونه‌های با زبری شیار طولی در مقایسه با نمونه‌های دارای سطح صاف، افزایش مقاومت برشی به میزان حدود ۸3، 2/86 و ۸۹ درصد، به‌ترتیب برای درصدهای صفر، 5/0 و ۱ درصد الیاف نشان دادند. مقاومت برشی نمونه‌های دارای سطح صاف در بازه 23/2 تا 91/2 مگاپاسکال و نمونه‌های با زبری شیار طولی در بازه 08/4 تا 5/5 مگاپاسکال به دست آمد. بیش‌ترین مقاومت برشی، برابر با 5/5 مگاپاسکال، در نمونه دارای سطح شیاردار و ۱ درصد الیاف به‌دست آمد که نسبت به نمونه صاف و بدون الیاف، حدود ۱۴۷ درصد افزایش نشان داد. همچنین، افزایش مقدار الیاف با بهبود سختی اولیه و افزایش انرژی جذب‌شده نمونه‌ها همراه بود. بررسی سه‌بعدی سطح نیز نشان داد که مساحت بازسازی‌شده سطح صاف و سطح دارای شیار طولی به‌ترتیب حدود ۹/۹ و 2/63 درصد بیش‌تر از مساحت اسمی ۱۵۰۰۰ میلی‌مترمربع است. در مجموع، نتایج نشان داد که در محدوده متغیرهای بررسی‌شده، افزایش زبری سطح تماس و استفاده از الیاف پلی‌پروپیلن، هر دو با بهبود رفتار برشی فصل مشترک همراه هستند و در این میان، ترکیب سطح دارای زبری شیار طولی و یک درصد الیاف پلی‌پروپیلن، بیش‌ترین مقاومت برشی را در نمونه 1RT به همراه داشت.